| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 11:19 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 11:19 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 11:18 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
||||||||||||||
|
||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 11:18 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
||||||
این الگو فقط برای سه ماه اول سال تحصیلی ٨٦-٨٥ طراحی شده است ، البته می توانیم این طرح درس را در ترم دوم برای تدریس استفاده کرد . تهیه و تنظیم : زهره شریفی شاد |
||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:45 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:44 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:43 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:42 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:41 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
شب یلدا به شب آخر پاییز و اول زمستان گفته می شود . ایرانیان هر ساله شب اول دی ماه را به عنوان یلدا یا شب زنده داری می پردازند . یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلندترین شب سال بر پا می کنند . سابقه ای بسیار دراز داشته و به ایزد مهر مربوط می شود . این رسوم ویژه آریایی هاست و پیروان مهر هزاران سال است آن را در ایران زمین برپا می داشتند. و معتقد بودند شب یلدا شب زایش و تولد مهر است و به این دلیل در این شب جشن برگزار می شد . ریشه این باور و اعتقاد به گاه شماری و اندیشه هایی که ایرانیان مهری دین از گاهشماری داشتند بر می گردد . و بر این باور بودند که خورشید شکست ناپذیر بر سیاهی پیروز می گردد . چه از این شب به بعد از طول شب که نماد تاریکی و ظلمت است به مرور کاسته و به طول روز که نماد روشنایی است افزوده می شود . و در واقع پیروزی روشنایی بر تاریکی است . از این رو است که اول دی به مناسبت آن که تجدید حیات مهر با خورشید است به نام یلدا یعنی مشهور شده و جشن گرفته می شد . در سالنامه ایرانیان هفته وجود نداشت ماه ها سی روزه بودند و هر روز درماه نام ویژه ای برای خود داشت . درهر ماه نام یک روز همانند نام همان ماه بود . هنگامی که این پیشامد رخ می داد مردم آن روز را جشن می گرفتند . روز اول دی پس از یلدا جشن بزرگ دیگری نیز برپا می شد زیرا همانطور که گفته شد هر گاه نام روز و ماه با هم تلاقی و برخورد می کرد آن روز را جشن می گرفتند . ماه دی ( دی- شکل فارسی جدید دَدوی پهلوی است ) به معنی آفریدگار است و روز اول هم به نام اهورامزدا است . پس به خاطر این که نام ماه و روز یکی بود جشنی برپا می شد این روز را خورروز یعنی روز خورشید نیز می گفتند و بعداً به خرم روز موسوم گشت که جشنی از جشن های ایران کهن بود این ها همه دلالت بر تقدس و ارج و بزرگی این روز دارد که روز تولد خورشید شکست ناپذیر است . همه ی این اشارات و نام ها حاکی از آن است که شب یلدا روز دیکان پیوند استواری با خورشید است . یلدا یک واژه سریانی و به معنای تولد است . مسیحیان سریانی واژه یلدا را با خود به ایران آوردند و از آن زمان تا کنون در ایران ماندگار شده است . بعد ها آیین مهر از طریق ایران به روم و بسیاری از کشورهای اروپایی منتشر شد . به همین جهت روز بیست و یکم دسامبر را که برابر با اول دی ماه بود به عنوان روز تولد مهر یا میترای شکست ناپذیر جشن می گرفتند . ولیکن در سده ی چهارم میلادی بر اثر اشتباهاتی که در کبیسه روی داد تولد مهر نجات بخش یا مسیحای منجی در بیست و پنجم دسامبر واقع شد و از آن پس تثبیت شد . متولیان کلیسا چون نتوانستند با برانداختن جشن تولد میترا در بیست و پنجم دسامبر غلبه کنند همان روز را ولادت عیسای مسیح اعلام کردند که تا این زمان همچنان باقی مانده است . البته فقط تولد میترا و هنگام وقوع زمانی آن نبود که در مسیحیت داخل شد . بلکه در واقع امروز همه مسیحیان جهان که شب تولد مسیح را جشن می گیرند تا بامداد بلندترین شب سال را بیدار مانده و با خوردن نوشیدن به شادی می گذرانند . و همچنین در افسانه ها آمده که میترا از درخت سرو متولد شد در بعضی حجاری های باستانی میترا را در حالی که در یک دست شاخه ای از درخت سرو و در دست دیگر آتشدانی را نگه داشته نشان می دهد و این شباهتی بین درخت کریسمس و سرو میترایی است و چراغانی کردن درخت نشانه ای از جنگ علیه تاریکی و بدی است . شادروان استاد احمد حامی بر این باور بود که : بابانوئل عیسویان که کلاه فرنگی بر سر و سده سرخ بر تن دارد و سوار بر ارابه سورتمه ای در آسمان می تازد و در زاد شب حضرت عیسی به زمین فرود می آید و برای کودکان هدیه می آورد همان بغ مهر ایزد روشنی است که سده ها پس از برانداختن آیین مهر در کشور روم عیسویان او را به شکل امروز در آورده اند بر اساس علم نجوم در شب یلدا یا نزدیک به آن آفتاب به برج جُدَی تحویل می کند و و قدما آن را بسیار شوم و نامبارک می انگاشتند . زیرا معتقد بودند علاوه بر سرمای سخت زمستانی در این شب طولانی حمله اهریمن تاریکی ادامه می یابد . برای دفع این نحوست تا باز آمدن خورشید به دور آتش جمع می شوند و آن را با خوردن و نوشیدن و شادی و گفت و گو به سر می آورند . ایرانیان به شب هایی که جشن و سرور می کردند و در آن آتش روشن می شد شب آتشان می گفتند . یلدا نیز یکی از آتشان است . دراین شب لازم بود آتش افروخته و شعله ور نگاه داشته شود تا دیوان و عمله اهریمن نتوانند زیانکاری کنند . در این شب سفره ای پهن می شد که میزد نام داشت و میزد عبارت است از میوه های ترو خشک آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان لُرک که از لوازم این جشن و ولیمه بود که به افتخار اورمزد و مهر یا خورشید بر گزار می شد . کرمانیها معتقد بودند که قارون به شکل هیزم شکن شب به در خانه هامی آید و هیزم به آن ها می دهد که این هیزم ها به شکل شمش طلا تبدیل می شود . بنابراین تا صبح بیدار می مانند این مراسم یادآور بابانوئل در کریسمس است . این شب را شب چله ی بزرگ نیز می نامند . چله ی بزرگ از یکمین روز دی ماه که اورمزد نام دارد تا دهم بهمن که جشن سده است به طول می انجامد و آن را چله ی بزرگ می نامند به آن سبب که شدت سرما بیشتر است . و بعد از آن چله ی کوچک فرا می رسد که دهم بهمن تا بیستم اسفند به طول می انجامد و سرما کم کم کاسته می شود . در گذشته نزدیک برای برگزاری شب چله معمولاً همه افراد خانواده دور کرسی جمع می شدند و روی کرسی میوه تازه و میوه خشک فصلی قرار داده می شد . و هنگامی که اعضاء خانواده میوه می خوردند چای می نوشیدند . بزرگ خانواده با صدایی موزون اشعاری از کتاب های شعر می خواند این مراسم که یادگاری از جشن های باستان ایران است هنوز هم درایران برگزار می شود . در شکل امروز آن معمولاً اهل خانواده در منزل بزرگ خانواده جمع شده و به وسیله آجیل و میوه پذیرایی می شدند . از میوه هایی که دراین شب خورده می شود هندوانه است و مشهور است کسی که دراین شب هندوانه نخورد تا آخر زمستان می لرزد . نیت کردن و تفال به فال حافظ از دیگر مراسم امروزی این شب است . منابع : § اقبال رشید ، ایران باستان در یک نگاه، انتشارات اقبال 85 § رضی هاشم ، جشن های آتش ، انتشارات گلبان 83 § یا حقی جعفر ، فرهنگ اساطیر، انتشارات سروش چاپ 75 § روزنامه شرق ، سال سوم بهار 664 گردآوری کننده : منیر مرجمکی |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:39 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
بدینوسیله به اطلاع دبیران تاریخ می رساند که گروه تاریخ متوسطه در نظر دارد تا بازدید یک روزه را از كاخ موزه سعد آباد به عمل آورد لذا از تمامی دبیران تاریخ علاقمند درخواست می شود تا تاریخ 5/10/85 جهت ثبت نام به گروه های آموزشی متوسطه مراجعه نمایند . در ضمن روز بازدید يكشنبه 17/10/85 می باشد . |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم دی 1385ساعت 10:38 توسط گروه درسی تاریخ اسلامشهر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| پیوندهای روزانه |
|
مدیریت آموزش و پرورش شهرستان اسلامشهر فرآیند روش تدریس بودجه بندی درس تاریخ معاصر ایران (کتاب جدید اتالیف) آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1388 فروردین 1388 بهمن 1387 آبان 1387 اردیبهشت 1387 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 آبان 1384 |
|
RSS
|